پل آب‌بر که در گویش محلی «ترناو» خوانده می‌شود، سازه‌ای سنتی است که آب قنات را از روی مسیر یا گودی زمین عبور می‌دهد تا بی‌کم‌وکاست به باغ‌ها و محله‌ها برسد.
معماری ترناو نمونه‌ای از فناوری بومی مدیریت آب در کویر است و در کنار قنات‌ها، آب‌انبارها و آسیاب‌ها، چرخه کامل زندگی با آب در بشرویه را نشان می‌دهد.