زندگی در بشرویه و روستاهایش بر پایه قنات شکل گرفته است. قناتها آب را از دل زمین و کوهپایه، کیلومترها زیر خاک به شهر و باغها میرساندند و آسیابها و آبانبارها را میچرخاندند.
تقسیم آب قنات میان باغها (نوبتبندی آب) خود دانش و فرهنگی کهن است. قناتها و آسیابهای بشرویه موضوع پژوهشهای دانشگاهی بودهاند و بخشی از میراث ناملموس این شهر به شمار میروند.