وقف در بشرویه ریشه‌ای کهن دارد و پژوهشگران آن را «پرتوی از باورهای دینی» مردم این شهر دانسته‌اند. بسیاری از مسجدها، آب‌انبارها، مدرسه‌ها و فضاهای عام‌المنفعه بافت تاریخی با وقف ساخته و نگهداری شده‌اند.
مهربانی با جانداران هم بخشی از این فرهنگ است: از سنت‌های جالب بشرویه، استفاده از تله‌های زنده برای موش‌ها (به جای کشتن) و حتی وقف زمین برای نگهداری گربه‌ها روایت شده است.
رعایت حرمت همسایه، پرهیز از خودنمایی و پاسداشت حریم خانواده، در کنار انتقال دانش معماری و آیین‌ها از نسلی به نسل دیگر، از ارزش‌هایی است که بشرویه را «شهر آرمانی کویر» کرده است.